کرونا و بحرانِ واقعیتِ مشترک

به گزارش مجله بیزبینگ، یادداشت زیر از دکتر محمود مقدسی درباره کنش ورزی در شرایط کرونا است که در کانال تلگرامی تجربه بودن منتشر شده است.

کرونا و بحرانِ واقعیتِ مشترک

این روزها در دل بحرانی هستیم که راه چاره آن فردی یا صرفاً حاکمیتی نیست. ما به کنشی جمعی، فراگیر و اجتماعی احتیاج داریم؛ کنشی که برای تحقق آن اوّلاً باید همه ما به درکی از بحران برسیم و ثانیاً برای عبور از آن مسئولیت بپذیریم. امّا چرا خیلی ها نگرانند که شاید این کنش جمعی شکل نگیرد؟

پاسخ این پرسش را می توان در روایت های متفاوت افراد، گروه ها و طبقات مختلف از واقعیت جستجو کرد. این روزها، با دیگران که حرف می زنم، چیزی که بیش از همه نگرانم می نماید، نبودِ درکِ مشترکی از واقعیت یا به تعبیری فقدانِ نوعی واقعیتِ مشترک است. بعضی ها در دلِ هراسی فراگیر، این بحران را فاجعه ای ویرانگر می دانند و بعضی به آن به چشم دروغ، خرافه، اغراق، یک سرماخوردگی ساده، توطئه و ... نگاه می نمایند. در این میانه هم هستند افرادی که می توانند از سوگیری های منفی ناشی از اضطراب و از انکار واقعیت و آرزواندیشی دوری نموده و به درکی متعادل تر از واقعیت برسند. تصوّر می کنم آنچه ما را از این بحران عبور می دهد، همگرا شدنِ این روایت های متفاوت است؛ اتفاقی که این روزها به کندی رخ می دهد و رسانه ها نیز چندان التفاتی به آن ندارد.

در این شرایط، دسته نخست، کابوسی غیرواقعی را به تصویر می کشند که انکار دسته دوم را بیش از پیش تقویت می نماید و دسته دوم نیز آنقدر با بی مبالاتی به روزمرّگی هایشان ادامه می دهند که دسته نخست، خود را احتیاجمندِ گسترشِ هرچه بیشترِ هراس برای جلوگیری از بروز یک بحران می بینند. در این میان، در نبودِ تبادل نظریی فراگیر، آنچه تضعیف می گردد، درکِ مشترک از واقعیت و کنشِ جمعی برآمده از آن است. نبودِ روایتی واحد، شفاف و قابل اعتماد از سوی حاکمیت نیز به این بحران دامن می زند. وقتی به دلایل فراوان نمی توانیم به واقعیتِ تصویر شده از سوی حاکمیت اعتماد کنیم، هر کدام بیش از پیش به دامِ ترس ها، باورهای خطا و توهمّات فردی و جمعیمان می افتیم.

تصوّر می کنم این روزها بیش از پیش به تبادل نظر و همگرایی با یکدیگر احتیاج داریم. باید همدلانه و با صبوری روایت های یکدیگر را بشنویم و باور داشته باشیم که این روایت ها، درکِ ما از واقعیت هستند و نه الزاماً خودِ واقعیت. باید بتوانیم صدایِ اضطرابِ آشکار یکی و اضطراب پنهان شده در انکارِ دیگری را بشنویم. این تبادل نظر را می توانیم از دوستان و نزدیکانمان شروع کنیم. باید بتوانیم در خلال این تبادل نظرها علاوه بر همدلی و همدردی، به شکل گیری درک مشترکی از واقعیتِ این بحران یاری کنیم. درکِ مشترک که شکل بگیرد، می توان از مسئولیت پذیری جمعی و کنش همگانی نیز سخن گفت.

منبع: همشهری آنلاین
انتشار: 27 اردیبهشت 1399 بروزرسانی: 27 اردیبهشت 1399 گردآورنده: bizbing.ir شناسه مطلب: 916

به "کرونا و بحرانِ واقعیتِ مشترک" امتیاز دهید

امتیاز دهید:

دیدگاه های مرتبط با "کرونا و بحرانِ واقعیتِ مشترک"

* نظرتان را در مورد این مقاله با ما درمیان بگذارید